حرکت اتحادیه اروپا به سمت مکانیزم مدیریت زباله صفر

در روند توسعه شهرنشینی امروزه در اکثر کشورهای جهان، با افزایش چشمگیر سطح مصرف ساکنان شهری، میزان زباله های شهری (که معمولاً به عنوان زباله شناخته می شود) روند رشد شگفت انگیزی از خود نشان می دهد. مشکلات مختلف زیست محیطی ناشی از زباله و دفع زباله به چالش های بزرگی تبدیل شده است که شهرهای بزرگ در سراسر جهان با آن مواجه هستند.

مدیریت همه جانبه محیط شهری به ویژه درمان موثر زباله های شهری همواره یکی از دغدغه های اصلی در توسعه شهرهای سبز و کم کربن در اتحادیه اروپا بوده است.

تأکید بر حفاظت از محیط زیست و دستیابی به توسعه هماهنگ میان اقتصاد، جامعه و محیط زیست، پشتوانه اساسی الگوی توسعه اجتماعی کشورهای اروپایی است. کشورهای اروپایی دفع زباله را به شدت تنظیم می کنند و قابلیت های مدیریت پسماند شهری آنها همیشه در میان برترین ها در جهان بوده است. با بهبود مستمر ظاهر شهری و محیط زندگی، شهرهای اروپایی روز به روز به عنوان باغ شهر شناخته می شوند.

از سال 2010، اروپا در حال انجام یک ارزیابی شهر سبز است، و هر ساله شهری را انتخاب می کند که سازگار با محیط زیست، زیست محیطی، سبز و مناسب برای زندگی انسان در اروپا باشد و به عنوان "پایتخت محیط زیست اروپا" در آن سال، به منظور ارتقای سطح پایین انتخاب شود. کربن و ساخت و ساز حفاظت از محیط زیست در شهرهای اتحادیه اروپا.

1، بهبود مستمر مقررات و سیستم های مدیریت زباله

کشورهای اروپایی به عنوان مهد تمدن صنعتی جهان، در کنار تمدن صنعتی و پیشرفت تکنولوژی، از تخریب محیط زیست نیز رنج برده اند. مدیریت پسماند شهری در اتحادیه اروپا زودتر شروع شده و اکنون یک سیستم مدیریت زباله شهری نسبتاً کامل ایجاد کرده است.

در پاسخ به مشکل "محاصره زباله" یا "فاجعه زباله"، کشورهای عضو جامعه اروپا از اوایل دهه 1970 شروع به تدوین مقرراتی برای کاهش مشکلات زیست محیطی ناشی از زباله کردند.

در سال 1992، اروپا یک بازار بزرگ واحد ایجاد کرد و کشورهای عضو جامعه اروپا به چهار گردش عمده کالا، پرسنل، سرمایه و خدمات دست یافتند که سطح توسعه شهرنشینی را ارتقاء بخشید. تجمع جمعیت شهری همچنین منجر به افزایش حجم زباله می شود و در نتیجه اتحادیه اروپا سیستم مدیریت زباله خود را به سطح استراتژیک ارتقا داده است.

استراتژی زباله جامعه اروپا در 30 ژوئیه 1996 اعلام شد. این استراتژی در 21 دسامبر 2005 بازنگری شد. این استراتژی نقش مثبتی در ایجاد آگاهی زیست محیطی شهروندان و هدایت دفع موثر زباله ایفا کرده است.

در همان زمان، اتحادیه اروپا به تدریج دستورالعمل زباله خود را در سطح نظارتی بهبود می بخشد. در سال 1998، دستورالعمل چارچوب اتحادیه اروپا برای زباله ها برای جایگزینی دستورالعمل 442 سال 1975 و دستورالعمل 156 در سال 1991 صادر شد.

این بخشنامه مفاهیم و تعاریف اساسی مرتبط با مدیریت پسماند مانند معانی زباله، بازیافت و بازیافت را روشن می کند. این بخشنامه اصول اساسی مدیریت پسماند را تعیین می کند: دفع زباله ابتدا باید بر اساس اصل عدم آسیب رساندن به زندگی انسان و ایجاد مخاطرات زیست محیطی به ویژه عدم تأثیر نامطلوب بر کیفیت آب، هوا، خاک و محیط زندگی حیوانات و گیاهان باشد. .

اصول دیگر شامل اصل آلاینده می پردازد و اصل مسئولیت توسعه یافته تولید کننده است. این دستورالعمل همچنین دارای مقررات ویژه ای برای تصفیه زباله های خطرناک و روغن های پسماند است که هدف آن دستیابی به نرخ بازیافت 50 درصد و 70 درصد برای زباله های خانگی و ساختمانی تا سال 2020 است.

در سال 2008، اتحادیه اروپا نسخه 1998 دستورالعمل چارچوب زباله را که اصول کلی طبقه‌بندی زباله، فهرست زباله و 15 ویژگی خطرناک را که به زباله‌ها آسیب می‌رساند، پوشش می‌دهد، به‌موقع بازنگری کرد. همچنین برای اولین بار ترتیب اولویت دفع زباله های هرمی را پیشنهاد کرد و اشاره کرد که دفن زباله به عنوان یک روش پس از پردازش یک روش تصفیه است که تنها زمانی باید اتخاذ شود که بازیافت و بازیافت تحت شرایط تکنولوژیکی موجود امکان پذیر نباشد.

علاوه بر مقررات اصلی دستورالعمل چارچوب زباله، اتحادیه اروپا قوانین دفن زباله و سوزاندن زباله، مقررات حمل و نقل زباله (2006) و غیره را نیز تدوین کرده و قوانین خاصی را برای دفع روغن‌های پسماند، باتری‌های زباله، وسایل نقلیه اسقاط شده، ارائه کرده است. مواد بسته بندی زباله و غیره اساساً کلیه زباله های طبقه بندی شده در دستورالعمل چارچوب پسماند مشمول مقررات قانونی خاصی برای دفع آنها می باشد.